کامل ترین مقاله تندخوانی و تقویت حافظه

تاریخچه و فنون تندخوانی

تندخوانی در آغاز این قرن و هنگامی‌که انفجار مطالب منتشره به حدی زیاد شد که خوانندگان قادر نبودند با سرعت معمول از عهدۀ مطالعۀ آن‌ها برآیند، ظهور کرد. به‌هرحال دوره‌های مقدماتی، بر مبنای اطلاعات منبع غیرمنتظره، یعنی نیروهای هوایی بوده است. طی جنگ جهانی دوم، متخصصان نیروی هوایی دریافتند که برخی از خلبان‌ها هنگام پرواز نمی‌توانند هواپیماهای دوردست را مشاهده کنند، چراکه سرعت‌بالای هواپیما و پایین بودن سرعت تجزیه‌وتحلیل و ادراک ذهن و چشم خلبان این قابلیت را به آن‌ها نمی‌داد،  این امر در موقعیت‌های حساس، ضعف عمومی قلمداد می‌شد و متخصصان به فکر چاره‌جویی افتادند. آن‌ها وسیله‌ای به نام (تاکیس توسکوپ) اختراع کردند که در فواصل کوتاه زمانی تصاویری را روی صفحۀ خود نشان می‌داد، در ابتدا تصاویر کاملاً بزرگ و با سرعت کم نمایش داده می‌شدند اما رفته‌رفته اندازۀ تصاویر کوچک‌تر و مدت‌زمان نمایش آن‌ها کمتر شد. این دستگاه کارش این بود که تصاویر را به خلبان نشان می‌داد و خلبان هم تصاویر را به‌خوبی می‌دید و باید تشخیص می‌داد که تصویر چیست؟ آن‌ها در کمال ناباوری دریافتند که میانگین افراد، پس از آموزش می‌توانند تصاویری را که تنها یک پانصدم ثانیه نمایش داده می‌شوند، تشخیص دهند. اوایل این تصاویر را به‌صورت آرام و با سرعت کم نمایش می‌دادند، تصاویری مثل کامیون، چادر، ساختمان ……؛ و رفته‌رفته با گذشتن هر مرتبه، سرعت را افزایش دادند تا جایی که در اثر تمرین بر روی این  کار همان خلبانان توانستند با سرعت زیاد، تصاویر را تشخیص دهند و چیستی آن را درک کنند. طی آزمایش‌ها، آن‌ها کشف کردند که شناسایی چهار کلمه در یک پانصدم ثانیه، توسط خواننده، امکان‌پذیر است. تا آن زمان باور همه بر این استوار بود که خواندن عبارت است از نگاه کردن به تک‌تک کلمات نوشته‌شده و درک مفهوم آن. ارتش آمریکا، این باور را عوض کرد. آن‌ها عقیده داشتند که انسان قادر است که به‌جای خواندن یک کلمه، در همان زمان، یک گروه از کلمات را بخواند. بدین ترتیب وقتی چشم‌ها می‌توانند در این سرعت باورنکردنی مشاهده کنند، سرعت مطالعه نیز قابل پیشرفت می‌باشد؛ بنابراین آن‌ها تصمیم گرفتند این اطلاعات را به مطالعه انتقال دهند. به همین ترتیب، آن‌ها در ابتدا یک کلمۀ بزرگ را به مدت پنج ثانیه روی صفحه‌نمایش دادند، به‌تدریج اندازۀ کلمه و مدت‌زمان نمایش را کاهش دادند. درنهایت به‌طور هم‌زمان چهار کلمه را به مدت یک پانصدم ثانیه نمایش دادند و فرد قادر به خواندن آن‌ها بود. درنتیجۀ این یافته‌ها، اغلب دوره‌های تندخوانی بر مبنای این روش می باشد. در سال ۱۸۷۸   بعد از اختراع دستگاه ((تاکیس توسکوپ)) یک چشم‌پزشک فرانسوی به نام ((لوئیس امیل ژول)) به ذهنش خطور کرد که اگر این کار در مورد کلمات هم انجام شود ما با سرعت بالاتری کلمات را تشخیص می‌دهیم، یعنی کلمات را با سرعت بیشتری از مقابل چشم عبور دهند و یا چشم با سرعت بیشتری از روی کلمات عبور کند که با این عمل و تکرار آن، چشم ما سرعت دید بالاتری خواهد داشت و ذهن هم در اثر تمرین ادراک بیشتری خواهد داشت و بدین شکل مبحث تندخوانی از ((هاروارد)) شروع و در سراسر دنیا بحث آموزش تندخوانی گسترش یافت. تندخوانی در سال ۱۹۵۰ توسط معلمی به نام ((ایولین وود)) محبوبیت یافت. درواقع او بود که دوره‌ای بنام ((تندخوانی)) را ابداع کرد. بعد از آموختن روش‌های تندخوانی، ((خانم ایولین وود)) این روش را طی برگزاری سمینارهایی در سراسر کشور، به مردم آموزش داد. یکی از دلایل شهرت این زن،  به خاطر این است که  به ((جان اف کندی)) تندخوانی را آموزش داد.

اهمیت تندخوانی

آنچه تندخوانی را از خواندن معمولی جدا می‌کند این است که در تندخوانی، خواننده، کلمات را می‌بیند و با استفاده از تفکر بصری، آن‌ها را درک می‌کند؛ برخلاف خواندن معمولی که مانند گفتن و شنیدن است. بسیاری از مردم عادت دارند حین خواندن، کلمات را در ذهن خود تکرار کنند، بدون این‌که دهانشان را حرکت دهند. تندخوانی مهارتی است که به دانش آموزان کمک می‌کند تا بتوانند در مدت‌زمان کمتر مطالب بیشتری را بخوانند و یاد بگیرند که یکی از مهارت‌های مهم و اساسی در مطالعۀ تندخوانی است. تندخوانی امکان مرور مطالب را بسیار سریع و  آسان می‌نماید و نتیجۀ کار یک شناخت خیلی وسیع، ولی نه خیلی دقیق، از محتوای کتاب با مطالب خواندنی است. یکی از فواید مطالعۀ سریع، جایگزین کردن این روش با روش مطالعۀ دقیق و کامل، هنگامی‌که درک کمتری از مطالب موردنیاز می‌باشد و وقت کمی موجود است. در تمرین تندخوانی منظور شما باید کسب آشنایی و عادت کردن با حرکات چشم و جریان‌های فکری باشد که ممکن است در ابتدا برای شما ناآشنا باشند. نکتۀ قابل‌توجه این‌که: گروه، تندخوان‌ها، از کورتکس بینایی بهره می‌برند، کورتکس بینایی، برخلاف بخش شنوایی مغز، نورون‌های بیشتری را به خود اختصاص داده است. در طول روز، کورتکس بینایی با سرعتی حیرت‌آور مورداستفاده قرار می‌گیرد. در تندخوانی از این مزیت بینایی بیشترین بهره گرفته می‌شود. طبق آموزش‌های تندخوانی، به دانش آموزان یاد می‌دهند که چگونه بدون نجوای درونی مطالعه کنند. به‌مرور این عادت در خواننده ایجاد می‌شود که خواندن بدون تلفظ انجام شود، مانند زمانی که به تصاویر نگاه می‌کنند. تقریباً متد اولیۀ تندخوانی در همه‌جا با تمرین‌های اولیه شروع می‌شود. در تمرین اولیه، آشنایی با نحوۀ درست مطالعه مهم‌تر از درک مطالب خوانده‌شده است. هرچه قدر بیشتر تمرین کنید، اعتمادبه‌نفس و میزان درک شما از مطالب، افزایش می‌یابد. به خاطر داشته باشید که هدف از خواندن سریع یک مطلب کسب یک آشنایی کلی با آن مطلب است، نه درک عمیق آن. تسلط کامل بر مهارت تندخوانی مستلزم سه تا پنج هفته تمرین می‌باشد. این‌که سریع خواندن را مساوی با سرسری خواندن بدانیم یک تصور عامیانه و بی‌اساس است. تندخوان‌ها یاد گرفته‌اند که چگونه از توانایی‌ها و هوششان به‌طور مؤثر استفاده کنند. این افراد چالاک، هوشیار و ماهرند.

تکنیک تندخوانی ازآن‌جهت اهمیت بیشتری پیدا می‌کند که غالباً دانش آموزان به‌خصوص در دورۀ دبیرستان و بالاتر، با حجم زیادی از مطالب آموختنی روبه‌رو هستند و مدارس نیز با برگزاری آزمون‌های مکرر میزان یادگیری دانش آموزان را ارزیابی می‌کنند. بعلاوه دانش آموزان علاوه بر درس خواندن وظایف و فعالیت‌های دیگری نیز دارند که اگر نتوانند از وقت خود بهتر استفاده کنند، مشکلاتی برای آنان به وجود می‌آید. تندخوانی به دانش آموزان کمک می‌کند که بیهوده زمان خود را هدر ندهند.

به‌طور مثال: اگر برای خواندن یک‌فصل از یک کتاب ۱۵ دقیقه کافی است یک ساعت وقت را صرف آن نکنند. بعلاوه زمان بیشتری در اختیاردارند که به‌مرور مطالب بپردازند. اصولاً کند خوانی یکی از آفت‌های مطالعۀ مفید است و بازده یادگیری را کم می‌کند. مهارت تندخوانی به میزان تمرین و پشتکار وابسته است و عواملی مثل هوش و وراثت مانع فراگیری این مهارت مفید نیست. در یادگیری این مهارت تصمیم و ارادۀ لازم برای فراگیری و  پشتکار و تمرین کافی است. با این مهارت میزان مطالعه افزایش‌یافته و وقت بیشتری برای فعالیت‌های دیگر می‌ماند. نکتۀ قابل‌توجه این است که در تندخوانی ((توجه)) نقش مهمی دارد. با افزایش تمرکز، میزان یادگیری بالا می‌رود.

روش‌های تندخوانی

روش‌های تندخوانی مجموعه روش‌هایی هستند که برای افزایش سرعت خواندن متون کتب مختلف بکار برده می‌شوند. در این روش با ممنوعیت لب‌خوانی، حذف کردن صدای ذهن، افزایش قدرت عضلات و ماهیچه‌های چشم، افزایش تمرکز و سطح درک برای دریافت مفاهیم هنگام مطالعه با سرعت‌بالا سعی در متحول کردن سرعت خواندن و درک شما دارند. فراموش نشود که باید به تمرین و پشتکار اهمیت بدهید.

مفهوم سرعت در مهارت تندخوانی

تندخوانی به این معنی نسبت که چگونه تعداد زیادی واژه در هر دقیقه بخوانیم بلکه در ما اشتیاق جدیدی برای خواندن ایجاد می‌کند. اگر واقعاً بتوانید تندخوانی کنید باید قادر باشید تقریباً ۹۰۰ کلمه در دقیقه بخوانید و حدود ۷۰ کتاب در سال! تندخوانی تنها در مورد سریع خواندن نیست، بلکه دربارۀ کنترل سرعت مطالعه نیز هست. اگر شما در یک ماشین سرعت هستید، سرعت‌بالا داشتن حیاتی است، اما راننده باید مراقب کنترل و تنظیم سرعت در مراحل مختلف باشد، همین امر در مورد خواندن نیز صادق است. درواقع اشاره‌گر خیلی به کنترل کمک می‌کند، چراکه اگر چشمان شما سریع می‌رود، دست شما سرعت خواندن را تنظیم می‌کند. هرچقدر دست شما تندتر حرکت کند، شما نیز تندتر خواهید خواند و برعکس اگر شما سرعت حرکت انگشت خود را کاهش دهید، سرعت خواندن شما نیز کند خواهد شد، کنترل سرعت خواندن کمک می‌کند تا در متون پیچیده با دقتی مضاعف بخوانید و در مورد متن‌های ساده، سریع‌تر بخوانید. یکی از موانع اساسی برای تندخوان شدن، همان لب‌خوانی یا ذهن‌خوانی است که همۀ افراد با این مشکل درگیرند. در این حالت سرعت خواندن متن از ۱۵۰ تا ۲۰۰ کلمه در دقیقه بیشتر تجاوز نمی‌کند. شکل صحیح خواندن این است که کلمات را قبل از این‌که صدای ذهن شما برای درک به کمکتان بیاید مستقیماً (از چشم به مغز) بفهمید. حذف صدای ذهنی در ابتدا کاری طاقت‌فرسا یا حتی غیرممکن به نظر می‌رسد ولی مطمئن باشید که اگر اصولی پیش بروید و تمرین و استمرار داشته باشید، قبل از آن‌که متوجه بشوید به‌راحتی این مانع برطرف می‌شود. در این صورت به‌مرورزمان و با تمرین می‌توانید به‌سرعت بالای ۱۰۰۰ کلمه در دقیقه برسید.

ارزیابی سرعت مطالعه شما؟

در اینجا آزمونی در مورد عادات و مهارتهای مطالعه برای تحریک تفکر درباره تندخوانی آورده شده است. هر سؤال را با کلمات بله یا خیر پاسخ دهید، سپس پاسخ ها را در صفحات بعد مشاهده کنید.

  1. مطالعه بیش از هزار واژه در دقیقه امکان پذیر است.        بلی/خیر
  2. برای درک بهتر مطالب باید آرام و با دقت مطالعه کنید.        بلی/خیر
  3. مطالعه واژه به واژه به درک مطلب کمک می کند.        بلی/خیر
  4. آواسازی درونی “تلفظ زیر لب کلمات” یکی از عادات مطالعه است که سرعت را کاهش می دهد و باید حذف شود.        بلی/خیر
  5. شما باید سعی کنید که ۱۰۰% مطالب مورد مظالعه را درک کنید.        بلی/خیر
  6. شما باید ۱۰۰% مطالب مورد مطالعه را به یاد آورید.        بلی/خیر
  7. چشمهای شما هنگام مطالعه باید با حرکات مداوم در امتداد سطرها حرکت کند.        بلی/خیر
  8. هنگامی که مطلبی را درک نمی کنید باید به عقب باز گردید و آن را درک کنید.        بلی/خیر
  9. اگر هنگام مطالعه انگشت شما زیر سطرها حرکت کند سرعت مطالعه کاهش می یابد و باید با تمرین این عادت را ترک کرد.        بلی/خیر
  10. در صورت مواجهه با مشکلات درک مطلب باید پیش از ادامه صفحات بعدی آنها را برطرف کنید.        بلی/خیر
  11. یک کتاب خوب یا مهم باید صفحه به صفحه خوانده شود. هرگز پیش از مطالعه صفحه نوزده به سراغ صفحه بیست نروید و بدون مطالعه ابتدای کتاب به سراغ انتهای آن نروید.        بلی/خیر
  12. حذف واژگان عادت خوبی نیست و باید برطرف شود.        بلی/خیر
  13. هنگام مواجهه با مطالب مهم برای بهبود حافظه آنها را یادداشت کنید.        بلی/خیر
  14. میزان انگیزه شما بر شیوه های موثری که در آنها چشمها با مغز مرتبط می شود و بر سرعت مطالعه تأثیر نمی گذارد.        بلی/خیر
  15. یادداشتهاغی شما باید همیشه منظم و مرتب و بیشتر به شکل جملات و فهرستهای سازمان یافته اطلاعات باشد.        بلی/خیر
  16. هنگامی که معنای کلمه ای را نمی دانید باید فرهنگ لغتی در دسترس داشته باشید تا فوراً معنای آن را پیدا کنید.        بلی/خیر
  17. یکی از خطرات تندخوانی کاهش درک مطلب است.        بلی/خیر
  18. همه ما سرعت یکسانی برای مطالعه داریم.        بلی/خیر
  19. هنگام مطالعه رمان و شعر، مطالعه تندتر بهتر است زیرا معنای مفاهیم و نوع زبان آسانتر درک می شود.        بلی/خیر
  20. شما تنها می توانید آنچه را که چشمانتان بر آن متمرکز می شود درک کنید.        بلی/خیر

پاسخ سؤالات:

اگر تنها به یکی از سؤالات پاسخ مثبت داده باشید، تقریباً برای تبدیل به یکی از مدرسان تندخوانی آماده هستید! این سؤال این است که مطالعه هزار واژه در یک دقیقه امکان پذیر است.

پاسخ سایر سؤالات منفی می باشد.

این نوزده سؤال در مورد نگرش های نادرست نسبت به مطالعه می باشد.

اگر به این عقاید اشتباه معتقد باشید، نه تنها عقیده نادرستی دارید بلکه با این باور عادات مطالعه شما هر روز بد و بدتر، سرعت مطالعه شما کند و کندتر و درک مطلب شما دشوار و دشوارتر می شود.

جدول آماری جالب که در زیر آمده در مورد سرعت مطالعه سطوح مختلف تحصیلی می باشد.

خواننده سرعت کلمه/ دقیقه درک مطلب
ضعیف ۱۰۰-۱۰ ۳۰-۵۰%
متوسط ۲۴۰-۲۰۰ ۵۰-۷۰%
باسواد ۴۰۰ ۷۰-۸۰%
پیشرفته ۸۰۰-۱۰۰۰ ۸۰%
پیشرفته ۱۰۰۰+ ۸۰%+

دلیل افزایش سرعت مطالعه با افزایش میزان تحصیلات، کسب آگاهی از نحوه مطالعه نیست بلکه وادار شدن به مطالعه بیشتر در زمان فشرده می باشد. به عبارت دیگر، انگیزه عامل حیاتی است. مدارک اثبات کننده این حقیقت،این است که بزرگسالان پس از پایان تحصیلات، به سرعتهای پیشین مطالعه خود باز می گردندزیرا انگیزه آنها کاهش یافته است و دیگر تحت فشار نیستند. میانگین میزان مطالعه،به مطالعه یک کتاب در هر سال کاهش می یابد.

برخلاف نظر افراد، شما پس از انجام تمرینات تندخوانی، به سرعت پیشین خود باز نمی گردید بلکه سرعت خود را افزایش می دهید. هر فرد، از جمله شما، می تواند سرعت و درک مطالعه خود را افزایش دهد. این منحنی، تندخوانی و درک مطلب افراد معمولی را نشان می دهد.

فنون تندخوانی:

در تندخوانی، اولین قدم، سطحی خوانی برای یافتن اندیشه و منظور اصلی نویسنده است؛ بنابراین تمام مطالب موجود در متن موردنظر را به‌جز اندیشه و نکتۀ اصلی هر پاراگراف نادیده بگیرید. این اولین تجربۀ شما در حذف بخش بزرگی از مطالب متنی است که مطالعه می‌کنید. فقط از درک مقصود اصلی و نکتۀ موردنظر نویسنده خشنود باشید و باعلاقه ادامه دهید. برای انجام بهتر این کار باید سرعت خواندن خود را افزایش دهید. فهرست مطالب را نگاه کنید. به عناوین اصلی و فرعی توجه کنید و با مرور اجمالی از اصل مطالب آن سر دربیاورید.

تمرکز:

یکی از عواملی که تندخوانی را تسهیل می‌کند تمرکز است. گاهی ذهن شما به‌جای پرداختن به مطلب اصلی، به چیز دیگری معطوف می‌شود. به‌عبارت‌دیگر دچار حواس‌پرتی می‌شود. باید با بهره‌گیری از تکنیک‌های تمرکز حواس سعی کنید افکار خود را متمرکز کنید.

* دلایل عدم تمرکز:

دلایل عدم تمرکزاز این قرار است: مشکلات واژگانی، مشکلات مفهومی مطالب، سرعت نامناسب مطالعه، وضعیت ذهنی نادرست، سازماندهی ضعبف، عدم علاقه، عدم انگیزه.

* دو راهکار برای افزایش تمرکز:

  1. هر ۳۰ تا ۶۰ دقیقه یکبار اتراحت کنید تا تمرکزتان افزایش یابد و به چشمها و مغزتان استراحت داده باشید.
  2. دایره واژگان خود را گسترش دهید. بدین ترتیب، سرعت مطالعه و درک مطلب شما افزایش می یابد.

اجتناب از بلند خوانی:

بسیاری از مردم یاد گرفته‌اند که با صدای بلند بخوانند، بلند خواندن سرعت خواندن شما را کاهش می‌دهد، ولی همیشه هم چیز بدی نیست. مثلاً کمک می‌کند تا بهتر بفهمید و بهتر متن را روایت کنید، اما سعی کنید تمرین کنید که چشمی بخوانید تا سرعت مطالعۀ شما بالا برود.

میدان دید:

چشم تنها وسیله برای دیدن و درواقع یک عامل واسطه است. ما با چشم نمی‌خوانیم بلکه این کار را بامغزمان انجام می‌دهیم. چشم، تنها تصاویر را به مغز منتقل می‌کند؛ اما عمل اصلی دیدن در مغز انجام می‌شود. چشم اگر خوب آموزش‌دیده باشد می‌تواند چند کلمه را درآن‌واحد تصویربرداری کرده و به مغز ارسال کند. مغز در مقایسه با چشم از سرعت بیشتری برخوردار است. به چشمان خود بیاموزید که به‌جای تک‌تک کلمات مجموعه‌ای از کلمات را شکار کند. به‌این‌ترتیب چشم در یک سطر، توقف‌های کمتری خواهد داشت. مرکز بینایی در مغز هم خیلی سریع و هم خیلی توانمند است، به‌طوری‌که حتی اگر بخشی از کلمه را ببیند قادر به کشف آن خواهد بود. با ممارست و تمرین می‌توانید وسعت دید خود را تا حد دیدن بیش از پنج کلمه در هر توقف گسترش دهید.

نکته برداری:

در تندخوانی از روش‌های معمولی نت بردای و یادداشت‌برداری استفاده نمی‌شود، زیرا بسیار وقت‌گیر است. نکته برداری به‌هرحال مفید است، زیرا یک فرآیند گزینشی است. در این فرآیند باید کلماتی که نوشته می‌شوند به حداقل برسند و فقط کلماتی یادداشت شوند که بار معنایی داشته باشند. یک واژۀ کلیدی، هم خودش دارای اهمیت است وهم آنچه را تداعی می‌کند، بنابراین یک کلمه یا یک تصویر کلیدی باید هم تداعی‌کنندۀ مفهوم اصلی باشد و هم‌حجم زیادی از اطلاعات مربوط به آن را به ذهن بیاورد.

اشاره‌گر:

با اشاره‌گر، چشم‌هایتان به یک نقطه خیره نمی‌ماند، با استفاده از اشاره‌گر چشم‌های شما برای گرفتن اطلاعات بیشتر از مرکز توجه کمی به اطراف تکان می‌خورند. این حرکات ((ساکاد)) نامیده می‌شوند و یکی از ابزارهای اساسی یک خوانندۀ تازه‌کار هستند که ممکن است برای تبدیل‌شدن به تندخوان استفاده شوند. معمولاً پس‌ازاین که چشمان شما حرکت می‌کند، باز به موقعیت قبلی بازمی‌گردد، درحالی‌که در این نوع خواندن موقعیت در حال حرکت است. ساده‌ترین نوع اشاره‌گر انگشت خودتان است. انگشت اشارۀ خود را زیرخطی که می‌خوانید بگذارید و حرکت دهید، با این کار یاد می‌گیرید، منظم و مؤثر بخوانید.

کند کردن سرعت خواندن:

تند خواندن فقط در مورد سریع خواندن نیست بلکه کنترل روند مطالعه نیز مطرح است، باید بدانید که کجا سرعت مطالعۀ خود را کم کنید. در موارد گیج‌کننده و پیچیده سرعت خود را کاهش دهید و متن و مفهوم موردنظر را به‌طور کامل دریافت کنید.

متن موردمطالعه را برای خود جذاب کنید:

قبل از مطالعه از خود سؤال کنید که چه چیزی از مطالعۀ این کتاب می‌خواهید به دست آورید؟ تمرکز بسیار مهم است. تمرکز می‌تواند مدت‌زمان مطالعه را تا حدود یک‌سوم کاهش دهد. بدون این‌که درک شما از مطلب کاهش یابد.

روی جمله تمرکز کنید نه کلمه:

اگر بخواهید روی کلمات تمرکز کنید سرعت شما کند خواهد شد. کسانی که می‌خوانند بعد از هر کلمه مکث می‌کنند، برای تمرین روی جملات می‌توانید از مطالعۀ ستون‌های روزنامه شروع کنید. به خاطر این‌که  در روزنامه‌ها حدود پنج‌تا شش کلمه در هر سطر دیده می‌شود و برای تمرین تمرکز روی جمله خیلی خوب است.

دیدزنی:

دیدزنی نیازمند حرکت منظم و ریتم دار چشم بر صفحات است که امکان مرور مطالب را به‌صورت اجمالی و گسترده، اما نه به‌صورت خیلی دقیق، می‌دهد. برای تمرین تندخوانی باید هدف فرد بیشتر آشنایی و عادت به حرکات چشم و جریان‌های فکری باشد. برای شروع به تمرین روش دیدزنی باید نخست انگشت‌نشان دست چپ را وسط صفحه گذاشت و آن‌ها به پایین حرکت داد و حرکت سرانگشت را با چشم دنبال کرد. بعد با دست راست کتاب را در کمتر از یک ثانیه ورق زد. بعد باید به ترتیب ریتم‌های  یک‌ثانیه‌ای، دوثانیه‌ای، چهارثانیه‌ای، شش‌ثانیه‌ای، پانزده‌ثانیه‌ای و بیست‌ثانیه‌ای را با این نوع خواندن تمرین کرد.

نکته‌های مهم:

گروه‌بندی واژه‌ها:

باید بیاموزیم که دسته‌ای از کلمات را با یکدیگر ترکیب کرده و یک جمله را درآن‌واحد بخوانیم. در قدم بعدی باید بیاموزیم که چگونه جملات را دسته‌بندی کرده و مفهوم کلی یک پاراگراف را استخراج‌کنیم. ثابت‌شده است که دسته‌بندی واژه‌ها قوۀ ادراک و فهم را افزایش می‌دهد. به‌طورکلی مفهوم را از یک دسته واژه آسان‌تر می‌توان استخراج کرد تا از کلمات منفرد و حتی حروف.

مطالعۀ کلمات و مفاهیم کلیدی:

برای نوشتن مطالب ناچاریم دستورات نوشتاری و ساختار صحیح جملات را رعایت کنیم؛ اما حین خواندن لازم نیست آن نکات را رعایت کنیم. چهل‌تا شصت درصد کل یک متن از واژه‌ها و حروف غیرضروری تشکیل‌شده است، حروف ربط مانند: ((و)) و ((یا)) بیاموزید تنها اسم‌ها و افعال را بخوانید. نکات و مفاهیم اصلی یک پاراگراف را یافته و آن را در ذهن بسپارید و جزئیات خارج از موضوع اصلی را حذف کنید. در محیط مطالعۀ خود هر عاملی را که موجب پرت شدن حواس شما می‌شود حذف کنید. هر چه با واژگان و اصطلاحات یک‌زبان آشناتر و مأنوس‌تر باشید درک بهتری از متون نگاشته شده به آن زبان خواهید داشت. تا می‌توانید واژه و اصطلاح جدید بیاموزید. آخرین راهکار بسیار مهم، این است که: تمرین کنید و به‌طور منظم کتاب بخوانید.

تندخوان‌های سرشناس:

جورج واشنگتن

مشتاق خواندن همه‌چیز بود. او مخصوصاً به مطالعات کتاب‌های انگلیسی خیلی  علاقه داشت. او خود را یک نجیب‌زادۀ کشاورز می‌نامید. او حتی حین سوارکاری با اسب نیز کتاب می‌خواند. سرعت مطالعه‌اش چندان بالا نبود، ولی او مجدانه و مستمر، سرعت مطالعۀ خود را ارتقاء داد.

توماس جفرسون

در مطالعه بسیار منظم بود و خود را مجبور می‌کرد که برنامه‌هایی را که برای مطالعه طرح‌ریزی کرده بود به‌طور کامل اجرا کند تا تمامی موضوعاتی را که به اهدافش مربوط می‌شد را پوشش دهد. این‌ها کلید قدرت غیرعادی او در تمرکز بود: عدم حواس‌پرتی، عدم اقدامات زمان‌بر ناشی از بی‌توجهی. او به‌شدت به اهداف مطالعه اعتقاد داشت. فهرستی از کتاب‌هایی که باید مطالعه می‌شد تهیه می‌کرد. از یک ساعت نیز استفاده می‌کرد تا زمان مطالعه را اندازه‌گیری کند. در رابطه با او چنین گفته‌اند که: او همیشه آرام، باشکوه و مانند تیک‌تاک یک ساعت دیواری بزرگ چوبی بود.

 آبراهام لینکلن

او به‌عنوان یک متقاضی و مشتاق کتاب برای خواندن، شناخته‌شده است. او از سنین کودکی زیر نور شمع، ساعت‌ها به مطالعه می‌پرداخت. در همه حال، مشغول مطالعه بود و عاقبت با کاربرد آموخته‌هایش، وکیل، قانون‌گذار و رئیس‌جمهور شد. اگرچه به‌طور مستمر مطالعه می‌کرد، سرعت مطالعه‌اش متوسط بود و اغلب با صدای بلند می‌خواند زیرا دوست داشت کلمات را بشنود.

تئودور روزولت

او به‌عنوان یک تندخوان و منتقد خستگی‌ناپذیر کتاب شناخته‌شده بود. حتی در مقایسه با استانداردهای امروز، سرعت خواندن او باورنکردنی به نظر می‌رسید. یکی از خصوصیات خواندن او، علاوه بر سرعت، این بود که حین مرور سطحی و اجمالی، موضوع موردمطالعه را به‌خوبی درک می‌کرد. در نامه‌ای به پسرش ((کرمیت)) دربارۀ نحوۀ خواندن آثار ((دیکنز))، روزولت چنین می‌گوید: ((عاقلانه‌ترین چیزی که باید انجام بدهی این است که از چرندیات، سخنان بی‌معنی، وحشی‌گری‌ها و دروغ‌ها رد شوی و از مابقی بهره ببری)). روزولت علاقه‌مند بود که یک کتاب را بارها بخواند. حتی فهرستی از رمان‌هایی که بارها و  بارها خوانده بود تهیه‌کرده بود. مادامی‌که در کاخ سفید بود، تئودور روزولت، گفته بود که قبل از صبحانه یک کتاب می‌خواند و گهگاه هم روزی سه کتاب.

فرانکلین دی روزولت

البته یکی از تندخوان‌های مطرح بود. او در ابتدا، با یک یا دو کلمه شروع کرد و بعد سه تا چهار کلمه، سپس شش تا هشت کلمه و درنهایت قادر بود یک پاراگراف را در یک نگاه بخواند. او نگاهی اجمالی به یک صفحه می‌انداخت و بعد کتاب را می‌بست و به آنچه نویسنده سعی در بیان آن داشت، می‌اندیشید.

جان اف کندی

می‌خواست مانند یک جوان، با سرعتی زیاد مطالعه کند. با خواندن ۳۰۰ کلمه در هر دقیقه احساس محدودیت می‌کرد. بعد از یادگیری فنون تندخوانی، سرعت خواندن او به ۱۲۰۰ کلمه در هر دقیقه رسید. او بسیاری از کارمندانش را به آموختن تندخوانی تشویق کرد.

منابع:

Lifespan

Iris

McAfee secure

WikipediaTthe free encyclopedia

تندخوانی: پایگاه حوزه

تکنیک‌های تندخوانی: کانون فرهنگی قلم چی

روش‌های یادگیری و مطالعه: دکتر علی‌اکبر سیف

shahbabaee.com

کتاب مرجع تندخوانی تونی بوزان

 

برای تکمیل مطالعاتتان به قسمت بهبود فردی هم سری بزنید. برای این منظور دکمه زیر را لمس کنید.

بهبود فردی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *